Heroes

•Σεπτεμβρίου 24, 2014 • 2 σχόλια

Σήμερα κατέληξα πως
εμένα ο ήρωας μου,
είναι ο Καραμήτρος…..

Beauty and the Beasts

•Ιουνίου 23, 2014 • 2 σχόλια

Οι φίλοι μου, είναι εμφανώς σημαδεμένοι από προσωπικές απώλειες.

Όμως, έμαθαν να τις μετουσιώνουν σε όμορφα πράγματα.

Γι’ αυτό τους διάλεξα,

γι’ αυτό τους αγαπάω.

 

In the name of…

•Δεκεμβρίου 15, 2013 • Σχολιάστε

Η αγάπη,
είναι η καλύτερη δικαιολογία.
Πάντα.

Ladies & Gentlemen

•Οκτωβρίου 5, 2013 • 7 σχόλια


Χτύπησαν το κουδούνι και τους άνοιξε μια δίμμετρη ξανθιά.

«Ε, αυτό το κομμάτι σίγουρα θα του φτιάξει το κέφι», σκέφτηκε και μπήκε πρώτος στο μικρό σαλόνι.
«Είναι κερασμένο από μένα», είπε κλείνοντας το μάτι στην ξανθιά και τους παρακολούθησε να εξαφανίζονται στο διάδρομο. Κάθησε αναπαυτικά μ’ ένα χαμόγελο αγορίστικης υπερηφάνειας κι έκλεισε τα μάτια.

«Έλα», του είπε εκείνη δίνοντας του ένα ποτήρι ουίσκυ. «Ας πιούμε κάτι όσο περιμένεις το φίλο σου».

Πήρε το ποτήρι και την κοίταξε ν’ απομακρύνεται. Το βλέμμα του έπεσε αλύπητα στην κυτταρίτιδα που φαινόταν καθαρά κάτω απ΄ το μαύρο της κολάν. Ήπιε μια γουλιά και σηκώθηκε.

«Να, πάρε κι εσύ αυτό» της είπε ακουμπώντας ένα πενηντάρικο μπροστά της.

Εκείνη δίπλωσε το χαρτονόμισμα, το έχωσε κάπου ανάμεσα στα στήθια της και τον κοίταξε σταθερά στα μάτια.

«Εγώ μωρό μου τα λεφτά, έχω μάθει να τα δουλεύω».

«Έλα να σου πάρω ένα τσιμπούκι» τον διέταξε τραβώντας τον στο διπλανό δωμάτιο. Εκείνος την ακολούθησε αμήχανα κι όταν του τον πήρε στο στόμα, προσπάθησε να φανταστεί τον κώλο της ξανθιάς δίμμετρης να τρίβεται πάνω του. Μάταια.

Εκείνη προσπάθησε. Τον έγλυψε. Τον ρούφηξε τίμια και καλόκαρδα. Μάταια.

Τα δυνατά γέλια της ξανθιάς απ’ το σαλόνι, του έδωσαν την ευκαιρία να σηκωθεί και να κουμπώσει βιαστικά το παντελόνι του  μουρμουρίζοντας μια δικαιολογία.

Όταν έφυγαν, τους ακολούθησε ως έξω και κάθησε στην ξύλινη καρέκλα δίπλα στα σκαλάκια. Θυμήθηκε κάτι που είπε ένας παλιός ροκάς τραγουδιστής τις προάλλες στην τηλεόραση.
«Μας ζητάνε να ζήσουμε σ’ένα μπουρδέλο ενώ δεν είμαστε πόρνες. Πώς θα ζήσουμε..»?

Κούνησε το κεφάλι. Οι δύο άντρες δεν φαίνονταν πια αλλά άκουγε ακόμα τα γέλια τους.

Έτριψε τα μάτια της. Δεν έκλαψε.

Οι γριές πόρνες άλλωστε, δακρύζουν μόνο κρυφά. Απ’ το αιδοίο.

And the winner is…. not

•Ιουλίου 22, 2013 • Σχολιάστε

Διάλογος 1: Άγνωστος άνδρας, μπαρ στην Κρήτη, μεσάνυχτα.

– Hi..!
– Hi..
– I was wondering.. Do you like boys or girls?
– ?!?… boys… why?
– Maybe because i want to fuck you.
– ……

Διάλογος 2: Γνωριμία μέσω φίλων, μπαρ στην Αθήνα, 2:00 μετά τα μεσάνυχτα.

– … Λοιπόν, τι άλλα?
– Τι άλλα.. ωραίο αυτό το μαγαζί. Δεν είχα ξανάρθει βράδυ, μόνο νωρίς για καφέ..
– Χαίρομαι! Να σε ρωτήσω κάτι?
– Να με ρωτήσεις..
– Τι θα κάνεις σήμερα το βράδυ?
– ..?!?!.. Εννοείς μετά από ‘δω?
– Ναι.
– Θα πάω σπίτι μου να κοιμηθώ.
– Α, ωραία! Θέλεις να έρθεις να κοιμηθείς μαζί μου?
– ……

Διάλογος 3: Γνωστός μέσω δουλειάς, τυχαία συνάντηση, απόγευμα.

– Πώς πάνε τα πράγματα, όλα εντάξει?
– Όλα οκ, όπως τα ξέρεις. Εσύ ετοιμάζεις κάτι?
– Εγώ, ετοιμάζομαι να παντρευτώ!
– Αλήθεια? Ωραία! Τι γίνεται φέτος και παντρεύεστε όλοι? Έμαθες και για τον Χ..
– Ε, καιρός είναι.. να κάνουμε και κανένα παιδί όσο είμαστε νέοι..
– Σωστό κι αυτό..
– Άστ’ αυτά τώρα. Μ’εμάς τι θα γίνει?
– Πού, στη δουλειά? Τι να γίνει?
– Μ’εμάς ρε παιδί μου.. πότε θα βρεθούμε να περάσουμε καλά?
– ……

Και μετά παραπονιούνται που δεν πηδάνε όσο θα ήθελαν…

Request

•Νοεμβρίου 9, 2012 • 10 σχόλια

Θύμισε μου,

πώς ζούμε μόνο μια φορά…

I wonder

•Σεπτεμβρίου 23, 2011 • 4 σχόλια

Από τότε που άκουσα για πρώτη φορά πως υπάρχουν τζίνι, νεράιδες κι άλλα τέτοια καλοσυνάτα όντα, που έρχονται και σου προσφέρουν την εκπλήρωση μίας και μοναδικής ευχής, προετοιμάζομαι.

Προσπαθώ να διατυπώσω αυτή την ευχή για να την έχω έτοιμη σε περίπτωση που έρθουν σε μένα.

Έχοντας στο νου μου το ρητό «πρόσεξε τι εύχεσαι γιατί μπορεί να πραγματοποιηθεί», εξετάζω όλες τις παραμέτρους και τις πιθανές ασάφειες της ευχής μου, αλλά δεν έχω καταλήξει ακόμα σε μια συγκεκριμένη πρόταση.

Ως εναλλακτικό σενάριο έχω το «εύχομαι, μέχρι αύριο που θα ξανάρθεις, να έχω βρει την ιδανική ευχή» αλλά δεν ξέρω αν θα πιάσει το κόλπο.

Και αγχώνομαι,

γιατί με όλα αυτά που συμβαίνουν, σε συνδυασμό με όλα αυτά που μπορεί να συμβούν και σε αντιδιαστολή με όλα αυτά που θα έπρεπε να έχουν συμβεί,

δεν μπορώ να σκεφτώ καθαρά.