Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Αθήνα

Γρήγορο ταξίδι για δουλειά. Κράτησε 36 ώρες. Η θεσσαλονίκη είναι πολύ όμορφη πόλη. Η θερμοκρασία ήταν ιδανική, ο ήλιος λαμπερός, η κίνηση λίγη… ωραία πράγματα!

Μια εικόνα μου έμεινε όμως στο μυαλό! Στο δρόμο της επιστροφής, μόνη στο αυτοκίνητο, καπνίζοντας και τραγουδώντας σκεφτόμουν ότι νιώθω καλά. Αισιόδοξη, κεφάτη, ζωντανή! Και συνειδητοποιώ ότι τελευταία μου συμβαίνει συχνά αυτό, χωρίς να μου λείπουν τα ζόρια. Το αντίθετο μάλιστα… Κι εκεί σκάει η εικόνα!

Απλωσιά τριγύρω, μια ανεπαίσθητη ομίχλη και ο Όλυμπος στο βάθος, χιονισμένος. Τον κοιτάζω και βλέπω ότι η κεντρική κορυφή του μοιάζει με μαστό ξαπλωμένης γυναίκας (της γης ίσως), με τη θηλή ορθωμένη, ίσα να αγγίζει ένα λευκό σύννεφο.  Και στην απόσταση από τα μάτια μου ως εκεί, παρεμβάλλονταν γυμνές λεύκες που ήταν σαν μολυβιές στον αέρα. Δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου αλλά νομίζω πως εκείνο το μέρος επέβαλλε τη σιωπή. Τίποτα δεν είχε σημασία, τα αυτοκίνητα, τα καλώδια, τα κτίσματα, τίποτα. Σιωπή και ομορφιά.

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω μια χορτασμένη  γριά που θ’αγαπάει τους ανθρώπους.

Και λέω… αφού υπάρχει τόση αρμονία γύρω και αφού μπορώ ακόμα να την αντιληφθώ, όλα θα πάνε καλά τελικά… δεν θα πάνε?

~ από paperflowers στο 6 Ιανουαρίου, 2007.

14 Σχόλια to “Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Αθήνα”

  1. »Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω μια χορτασμένη γριά που θ’αγαπάει τους ανθρώπους.» Κι εγώ… Πολύ φοβάμαι όμως, ότι αν τα καταφέρω και μεγαλώσω τόσο, θα γίνω μάλλον μια θεότρελη γριά που θα αποστρέφεται το ανθρώπινο είδος. Υπάρχει γιατρειά λες ;

  2. Αν φτάσουμε στο σημείο να μη φοβάμαστε ούτε τους ανθρώπους, ούτε την απουσία τους, μας βλέπω να πίνουμε καφέ ή τσάι χύνοντάς το από το πάρκινσον και να αναπολούμε περασμένα μεγαλεία μ’ένα σκανταλιάρικο χαμόγελο! Το πώς θα φτάσουμε εκεί είναι ένα θέμα βέβαια αλλά α)θα πεθάνουμε προσπαθώντας ή β)είμαστε πολύ νέες για να το σκεφτούμε από τώρα!

  3. Eiste polu nees akoma.

  4. Να γελάσω ή να κλάψω; Και τα Χανιά είναι μια πολύ όμορφη πόλη… Σουρωμένος τριγύριζα στα άλλα σοκάκια, όχι τα τουριστικά και μπήκα σε ένα σπίτι, ανέβηκα τις σκάλες, την πόρτα άνοιξα και αντίκρισα δύο γιαγιάδες πόρνες. Θυμάμαι ακόμη το γέλιο τους δίχως δόντια…Και εκείνη η κορυφή που μοιάζει με μαστό ξαπλωμένης γυναίκας με τη θηλή ορθωμένη…ήταν η αιτία να χαϊδεψω το δικό της στήθος με την μαύρη άλω και την ερεθισμένη ρόγα…

  5. ασε τις γριες και κοιτα να εισαι μια χορτασμενη νεα… «while we are postponing, life speeds by»…

  6. πώς θα γίνεις χορτασμένη γριά (όχι εσύ) αν δεν χορτάσεις όσο είσαι νέα???
    εννοείται αυτό που λες παρείσακτε..

  7. οκ, απλα ενοουσα οτι δεν πρεπει να αναβαλουμε τα πραγματα που μας «χορταινουν» για αυριο γιατι δεν ξερουμε ουτε τι μας επιφυλασσει το σημερα.

  8. Μην αναβάλλεις τίποτα αλλά δώσε και χρόνο στον εαυτό σου να χορταίνει αυτά που έχεις σήμερα. Η ταχύτητα που διέπει τους καιρούς μας είναι ενάντια στην καλή «χόρταση» που δεν θέλει βιασύνες.

    Α! Κατα γενική ομολογία οι χορτασμένοι είναι μακροβιότεροι 😉

  9. α,ρε… η σοφία των ιχθύων! Σωστά τα λες unique fish γιατί το θέμα είναι να χορταίνει το μυαλό από αισθήσεις, συναισθήματα, γνώση κτλ. Κι αυτά θέλουν το χρόνο τους για να μεταβολιστούν!

    Όσο για την αναβολή των πραγμάτων παρείσακτε, τυχαίνει μερικές φορές να θέλεις κάτι αλλά να μην είσαι ώριμος να το απολαύσεις κα μέσα σου το ξέρεις. Το κάνεις όμως για άσχετους λόγους κ έτσι χάνει τη γλύκα του.. το καις.. Υπάρχουν βέβαια φορές που το καλύτερο που έχει να κάνει κανείς είναι να πέσει με τα μούτρα σε ό,τι έχει μπροστά του! Σχετικά είναι όλα!

  10. αχααα,πανέμορφα.βλέπω εδώ πολλές γνωστές και αγαπημένες προσωπικότητες.
    paperflowers το ταξίδι αυτό (αθήνα-σαλονίκη-αθήνα) το έκανα πριν από ένα 6μηνο-επίσης για δουλειά.αυτή η τόσο διαφορετική εικόνα που σου δίνουν τα ίδια πράγματα όταν τα παρατηρείς σε διαφορετικές χρονικές περιόδους είναι συγκλονιστική.κάτι ήξεραν οι ιμπρεσσιονιστές ζωγράφοι που ζωγράφιζαν το ίδιο κτίριο-ή τοπίο-σε διαφορετικές όχι απλά εποχές,αλλά και ώρες της ημέρας.σιγά το νέο,θα μου πεις τώρα,αλλά αυτό μόνο μου βγαίνει μες στην πολλή ζαλάδα από τη μελέτη.
    τα υπόλοιπα κείμενά σου θα τα διαβάσω στο επόμενό μου διάλειμα.
    χάρηκα που σε βρήκα/με βρήκες,whatever.

  11. Σωστά τα λες! Κάθε στιγμή οι εικόνες είναι διαφορετικές γιατί αλλάζει το φώς αλλά και η διάθεση με την οποία τις κοιτάζουμε.

  12. αχ…γράφεις υπέροχα…

    Μια χορτασμένη αναγνώστρια 🙂

  13. αγαπητή severin τι θα πουν αυτοί που γράφουν όντως καλά όταν διαβάσουν το σχόλιό σου???
    Πάντως σ’ευχαριστώ πολύ!

  14. θα ήθελα να ξέρω ποιόν απο όσους γράφουν blog τους ενδιαφέρει
    και η κυκλοφορία σε βιβλίο των κειμένων τους.
    Σας γράφω το δικό μου e-mail:opsikl@yahoo.gr
    Θα σας απαντήσω για την έκδοση βιβλιου.Ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: