Chessy Ways

Έμαθα σκάκι πριν πάρα πολλά χρόνια. Τυχαία. Όταν έπαιρνα πολύ σοβαρά ό,τι θεωρείται must για τους πιο εκλεπτυσμένους εγκεφαλικά πληθυσμούς.
Θυμάμαι πόσο το εκθείαζαν οι γύρω μου, όπως θυμάμαι ότι δεν ευχαριστήθηκα ποτέ, μια παρτίδα.
Είχα σκεφτεί πολλές φορές ότι αφού για όλους είναι ένα τρομερά ενδιαφέρον παιχνίδι, προφανώς κάτι δεν πήγαινε καλά με μένα. Προσπάθησα πολύ, αλλά το μυαλό μου δεν έβρισκε κανένα λόγο να συγκρατήσει όλα εκείνα τα συστήματα και τις καίριες στρατηγικές κινήσεις, που ανακάλυπτα ξεφυλλίζοντας ένα σχετικό βιβλίο που μου είχαν κάνει δώρο.
Η αλήθεια είναι ότι μου φαινόταν χαζό, αφού και ο αντίπαλος τα ίδια θα είχε μελετήσει, οπότε θα ήξερε τι να περιμένει και πώς ν’αντιδράσει.
Κι αυτό ακριβώς είναι που δεν μ’αρέσει.

Το σκάκι, σε βάζει σε μια διαδικασία να σκεφτείς την επόμενη κίνηση προβλέποντας ουσιαστικά όλο το υπόλοιπο παιχνίδι κι αυτό πρέπει να το κάνεις κάθε φορά που έρχεται η σειρά σου να παίξεις.

Δεν θέλω να παίζω τέτοια παιχνίδα με τους ανθρώπους.

Προτιμώ το τάβλι και το αναπάντεχο της ζαριάς.

~ από paperflowers στο 7 Νοεμβρίου, 2009.

13 Σχόλια to “Chessy Ways”

  1. Καθόμουν και συλλογιζόμουν πέντε λεπτά το κείμενο σου. Ξέρω πως θα το σκεφτώ κι άλλο μετά.

    Ξέρω πως είναι να νιώθει κάποιος εγκλωβισμένος στα τετράγωνα – τόσο τετράγωνα – πλαίσια της εγκεφαλικότητας. Όταν υπολογίζει τις κινήσεις του, προσπαθεί να υπολογίσει τις αντιδράσεις των άλλων, σκέφτεται μονίμως τι να κάνει και με ποιόν τρόπο.

    Είναι στιγμές όπως αυτές που θες να πεις απλά ένα «δε πάει στο διάολο!» και να αφεθείς στον αυθορμητισμό και τη χωρίς γωνίες μη-λογική του.

    Η λογική μου με πιέζει τώρα. Να γράψω κάτι που «ενώνει» τις δύο αντίθετες απόψεις, κάτι που καταλήγει σε κάποιο συμπέρασμα όπως «και τα δύο χρειάζονται κλπ κλπ κλπ».

    Αλλά, ειλικρινά, γάμα το. Υπάρχουν φορές που το άκρο είναι και το καλύτερο.

    Αυτές ήταν κάποιες απο τις σκέψεις που έκανα με αφορμή το κείμενο σου…..

  2. χμμμμ….κι εγώ δεν κατάφερα να μάθω σκάκι.Μου φαίνεται ενδιαφέρον,με γοητεύει η εγκεφαλικότητά του,μα δεν υπήρχε περίπτωση…δεν υπάρχει περίπτωση.Όποτε προσπάθησα δεν μπορώ παρά να παίξω για πλάκα.Δε με νοιάζει.Κι αν δε σε νοιάζει,πού να μάθεις στρατηγικές και συστήματα.Ζηλιάρης όμως όπως είμαι,ζηλεύω εκείνους που καταφέρνουν να συγκεντρωθούν σε μία,στην επόμενη κίνηση,αποκλείοντας και παραβλέποντας για όσο διαρκεί ό,τι άλλο.Απελευθέρωση πιο πολύ από εγκλωβισμός μου φαίνεται ,φονικό κουνέλι.

  3. Εμένα δε μου κίνησε ποτέ την περιέργεια αυτό το παιχνίδι. Ήμουν σίγουρη ότι θα το βαριόμουν από το πρώτο κιόλας λεπτό….

  4. Παρουσιάζεις το σκάκι σαν κάτι τελείως πεζό, και δεν είναι έτσι.. Όχι πως παίζω συχνά σκάκι, αλλά όποτε παίζω το χαίρομαι. Εννοείται το τάβλι προτιμώ. Μου αρέσει που τουλάχιστον στο σκάκι τα πράγματα περνάνε από το χέρι σου. Ο παράγοντας τύχη (θεωρητικά) δεν υπάρχει, και ξέρεις τί να περιμένεις. Ψυχρή λογική που τη χρειάζεσαι αν έχεις βαρεθεί να περιμένεις ντόρτια.. 🙂 (Από αυτό που έγραψα εύκολα παρεξηγείται ότι δεν ξέρω καλό τάβλι. Τραγικό λάθος.) 🙂 Το συμπέρασμα είναι το ίδιο. Με το τάβλι περνάμε καλύτερα.

  5. Επιτέλους!!!!Καινούργιο κείμενο…λαικ..λαικ

  6. Ποτέ δε είδα το σκάκι με τόσο αρνητικό μάτι. Και ποτέ δεν έκατσα να μάθω κινήσεις και στρατηγικές. Ούτε να σκάσω με τα κρυφά κόλπα του αντίπαλου. Πάντα με το αυθόρμητο και πολύ θάρρος. Ήμουν από τους καλύτερους παίχτες στα φοιτητικά μου χρόνια και το χαιρόμουν πάρα πολύ.
    Άλλωστε δεν έχει σημασία ποιός θα νικήσει. Η ουσία είναι να δώσεις μια τολμηρή και θεαματική μάχη, ώστε να ζήλευε κι ο Maximus Aurelius ή ας πούμε κι ο Σπαρτιάτης Λεωνίδας.

    φιλακια

  7. Πολύ ειλικρινές για να είναι αληθινό…
    και μιλάω για τον περισσότερο κόσμο!
    Όλοι μας κάνουμε κινήσεις, ακόμα κι άθελά μας. Ακόμα και η άποψή μου, αν ένα ρούχο είναι ωραίο ή όχι, μπορεί να κρύβει από πίσω μια κίνηση!

    Νομίζω ότι αναγκαστικά, τα ένστικτα της επιβίωσης, σε βάζουν να σκεφτείς την επόμενη κίνηση σου. Γι αυτό συνήθως κερδίζουν μακροπρόθεσμα κάτι μεγάλο, όσοι μπορούν βραχυπρόθεσμα να θυσιάσουν, με ευκολία, κάτι μικρό….

  8. * Φονικό Κουνέλι, αυτά σκεφτόμουν κι εγώ.. Όχι τόσο λόγω εγκλωβισμού , όσο ανικανότητας.. 😉

    * Andre κι εγώ τους ζηλεύω! Τώρα για την «απελευθέρωση», όπως το πάρει κανείς…

    * Melody, ήμουν σίγουρη 🙂

    * Thogia, μόνο όταν παίζεις μόνος τα πράγματα περνάνε από το χέρι σου… Υπάρχει κι ο άλλος!

    * Τάκη, ελπίζω να γλύτωσα τη γκρίνια για κανα μήνα,ε??? 😛

    * fmotis, το θάρρος και η τόλμη, δεν συμβαδίζουν πάντα με τη σωστή στρατηγική και άρα τη νίκη. Αν και δεν θα ‘λεγα ότι τα διαθέτω επαρκώς, τα προτιμώ κι εγώ 🙂

    * Βαλιδοράκο, δεν διαφωνώ καθόλου. Όμως, οι κινήσεις που υπαγορεύονται από το ένστικτο, τη συνήθεια ή από κεκτημένη ταχύτητα, δεν είναι αποτέλεσμα συνειδητής στρατηγικής…

  9. Α, το τάβλι χωράει πολύ περισσότερη σκέψη απ’ ότι φαίνεται σε πρώτη φάση. Υπάρχουν μάλιστα και προγράμματα στον υπολογιστή (ιδίως ύστερα από την πρωτοπορειακή δουλειά του Tesauro http://www.research.ibm.com/massive/tdl.html) που είναι εξαιρετικά δύσκολα να τα κερδίσεις!
    Δοκίμασε το http://www.jellyfish-backgammon.com/ που είναι δωρεάν.
    It will change your lights!

  10. Τι όμορφη αντίφαση! Να θεωρείς μη βαρετούς τους ανθρώπους και να λακίζεις με την πρώτη στραβή επειδή πετάει μια μύγα πάνω απο την σκακιέρα.Μια σκατόμυγα που έρχεται κάθε φορά απο την άβυσσο των εμεπειριών του παρελθόντος και σου γαμάει τα σχέδια για ρουά-ματ…
    Η κοινωνία με τους άλλους τελικά είναι σαν την καραμέλα που την ξετυλίγεις απ΄το χαρτάκι της βασανιστικά, την βάζεις στο στόμα …και ξέρεις οτι θα λιώσει σε λίγα λεπτά… μόνο η γεύση μένει, να σου θυμίζει τι φταίει … αν φταίει…η, πιστεύεις οτι δεν φταίει.

  11. Με τους ανθρώπους ουτε εγω θέλω να παίζω ετσι, σκάκι.
    Προτιμώ την ζαριά.
    Πολλές ευχές για καλές Γιορτές με πολλή αγάπη και χαμόγελα … 🙂

  12. Μου άρεσε το ποστ σου, και συμφωνώ μαζί σου για το σκάκι.
    Πολλές φορές αναρωτήθηκα μήπως δε μου αρέσει επειδή δεν τα καταφέρνω, αλλά πάλι βαριέμαι αφόρητα και να ασχοληθώ.
    Δεν αντέχω τόσο υπολογισμό, όπως και στις σχέσεις άλλωστε.

  13. συμφωνώ και με εσένα και με την Εύη παραπάνω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: