…three stowaways…

Υπάρχει ένα σύννεφο μέσα στο κεφάλι μου.
Ένα συμπαγές, πηχτό σύννεφο.

Σήμερα θέλω να γράψω το πιο βασανιστικό τραγούδι.
Το πιο λαχανιασμένο, βραχνό, απελπισμένο τραγούδι του κόσμου.
Θέλω να γδάρω τους τοίχους και να ζωγραφίσω τον πιο κόκκινο πίνακα.
Να καταπιώ το λαμπερότερο διαμάντι.

Σήμερα θέλω να πέσω στα πόδια εκείνου που
αξίζει να ρίξω τροφή στα θηρία που ζουν μέσα μου.
Να ταίσω τα θηρία κι ύστερα ας κρυφτώ στη σκοτεινή φωλιά πενθώντας.
Απτόητη.

Ένα σύννεφο μεγαλώνει στο κεφάλι μου κι
από σήμερα θέλω να γνέφω μόνο λυσσασμένα όχι και ναι,
μαστιγώνοντας με τα μαλλιά μου τον κόσμο ολόκληρο.

Σήμερα προτιμώ το φόνο απ’τον θάνατο.
Ένα σύννεφο έχει κυριεύσει το κεφάλι μου κι
έχω συνηθίσει τους πυροβολισμούς των δεικτών του ρολογιού.

Σε λίγο ξημερώνει.
Δεν ξέρω αν σήμερα είναι χθες ή αύριο.
Δεν νιώθω τίποτα.

Θέλω να σου μάθω εκείνα που καμία δεν είχε την υπομονή να σου μάθει.
Σήμερα θέλω να σε δημιουργήσω απ’την αρχή.

Ένα σύννεφο στο κεφάλι μου.

Χρειάζομαι 3 μεγαλειώδεις κεραυνούς.
Μια μεγαλοπρεπή καταιγίδα που θα κάνει το μυαλό μου
να χυθεί ορμητικά μέσα στο σώμα μου.

Απείλησε με…

~ από paperflowers στο 25 Δεκεμβρίου, 2010.

8 Σχόλια to “…three stowaways…”

  1. Jingle bells, jingle bells
    Jingle all the way
    Oh, what fun it is to ride…

    σε επισκέφτηκε το πνεύμα των Χριστουγέννων;

  2. ελα τώρα….μόνο τις στατιστικές να διαβάσεις( για τις ευαισθησίες που φουντώνουν τις γιορτινές μέρες) φτάνουν …για να καταλάβεις τι νοιώθεις….///θαθελα λες «να σε δημιουργήσω απ΄την αρχή» …. γιατί;;δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις….όπως ας πούμε να δεις τον εαυτό σου απ΄την αρχή ….είναι ανάγκη να καταφύγεις σε μερεμέτια;;:-)///////τσάμπα κόπος φιλενάδα…οτι ειναι Πραγματικά δικό μας είναι δίπλα μας χωρίς να κοπιάζουμε…..οτι δεν είναι …δεν είναι τέλος!…κι΄εγώ είμαι 1.75 και θάθελα ναμουν 1.77 αλλά δεν γίνεται….////φιλιά και καλά ξεμπερδέματα με το Εγώ σου….//////υ.γ.αυτάδεν τα λέω στο χαρτολούλουδο ..τα λέω στην ηρωιδα του ποστ 🙂

  3. * ggl, αφιερωμένο!

    * Ψουξ, ήταν βαρύ το χοιρινό, έχασα και στα χαρτιά… αλλά να σκεφτείς ότι όταν το ξαναδιάβασα πριν το ανεβάσω, μου φάνηκε σχετικά αισιόδοξο! Όπως και να’χει, γράφοντας τα «ξεπλένω» αυτά..
    Θενξ για την ευχή!
    🙂

    ΥΓ αυτά δεν τα λέω εγώ, τα λέει η ηρωίδα του ποστ..:-Ρ

  4. Αγαπώ.

  5. πολύ μου αρέσει.Κυρίως τέτοιες μέρες.Καλή (άμα θες,δεν είναι υποχρεωτικό) χρονιά!

  6. Εξαιρετικό! Μπράβο ρε!

  7. Δεν ξέρω αν σήμερα είναι χθες ή αύριο. Inland Empire.
    Κανείς δεν αφήνει να τον δημιουργήσεις απ’ την αρχή, ειδικά οι νάρκισσοι! 😉

  8. Xθες πρέπει να ‘ναι … οχι … αύριο ειναι λές ;
    Δεν ξέρω.
    Και θα θελα να μου μάθουν πράγματα και θά θελα να κάνω πολλά κι ας ξέρω οτι μπορώ μόνο μερικά απο αυτά, λίγα κάθε φορά, όχι όλα μαζί.
    Ειναι κάτι βραδιές που όλα αυτά τα σκέφτομαι, χωρίς να με σκιάζουν πιά όπως παλιά, απλά ξέρω οτι υπάρχουν, αρκεί να απλώσω το χέρι να τα πιάσω.
    Για να σε απειλήσουν, πρέπει να σε προκαλέσουν.
    Για να σε προκαλέσουν πρέπει να αφήνεις να το κάνουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: