It happens all the time

«……
«καταλαβαίνω τι εννοείς» του είπε και τον αγκάλιασε, ενώ έσκυβε στο λαιμό του θέλοντας να προσθέσει και κάτι άλλο, μα δεν το κατόρθωσε κι αφού η καρέκλα τους ήταν κοντά στο κρεβάτι, έπεσαν πάνω στο στρώμα.

Έμειναν εκεί πλαγιασμένοι, χωρίς να μπορέσουν να βρουν τη λησμονιά της πρώτης νύχτας. Εκείνη τη ζητούσε, όπως κι εκείνος.

Αγρίεψαν κι οι δύο και τα πρόσωπά τους έδειχναν παραμορφωμένα, έχωνε ο ένας το κεφάλι στον κόρφο του άλλου, έψαχναν, ενώ απ’τα αγκαλιάσματα τα κορμιά τινάζονταν στον αέρα, χωρίς ωστόσο να τους κάνουν να λησμονήσουν, τους θύμιζαν μόνο εκείνο που αδιάκοπα ζητούσαν. Σαν απελπισμένα σκυλιά που σκάβουν το χώμα, ο ένας έσκαβε το κορμί του άλλου. Πολύ συχνά, απατημένοι και χωρίς καμιά ελπίδα οσμιζόνταν κι έγλειφε ο ένας το πρόσωπο του άλλου, κάνοντας κι οι δυο τους μια ύστατη προσπάθεια για να πιάσουν την ευτυχία.

Η κούραση όμως τους βύθισε σε μια ηρεμία κι έτσι ο ένας ένιωθε ευγνωμοσύνη για τον άλλο.
……»

Ο Πύργος
Φραντς Κάφκα

Μετάφραση: Κ.Προκοπίου
Εκδόσεις «γράμματα»

~ από paperflowers στο 23 Ιουνίου, 2008.

5 Σχόλια to “It happens all the time”

  1. Υπάρχει ένα ποίημα της Δημουλά που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί προγραμματική δήλωση. Σε αυτό αναφέρονται τα τέσσερα θέματα της ποίησής της: ο έρωτας (δηλαδή το ον), ο φόβος (του μη όντος) η μνήμη (το μη ον γίνεται ον) και η νύχτα (το ον γίνεται μη ον).

    Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
    Ο έρωτας,
    όνομα ουσιαστικόν,
    πολύ ουσιαστικόν,
    ενικού αριθμού,
    γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
    γένους ανυπεράσπιστου.
    Πληθυντικός αριθμός
    οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.
    Ο φόβος,
    όνομα ουσιαστικόν
    στην αρχή ενικός αριθμός
    και μετά πληθυντικός
    οι φόβοι.
    Οι φόβοι
    για όλα από δω και πέρα.
    Η μνήμη,
    κύριο όνομα των θλίψεων,
    ενικού αριθμού
    μόνον ενικού αριθμού
    και άκλιτη.
    Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.
    Η νύχτα,
    Όνομα ουσιαστικόν,
    Γένους θηλυκού,
    Ενικός αριθμός.
    Πληθυντικός αριθμός
    Οι νύχτες.
    Οι νύχτες από δω και πέρα.

  2. Pasta, δεν θυμάμαι πού το ‘βλεπα αυτό που μου ήρθε στο μυαλό με το σχόλιό σου… Ένας στόχος τοξοβολίας μ’ένα βέλος καρφωμένο στο κέντρο του κι ένα δεύτερο που έρχεται, σκίζει στη μέση το πρώτο κ καρφώνεται στο ίδιο ακριβώς σημείο…
    Σ’ευχαριστώ! 🙂

  3. Που το θυμήθηκες καλοκαιριάτικα το απόσπασμα*,
    μας σταύρωσες…

    *δε λέω αληθινό και καταπληκτικό

  4. Τί απόγνωση όταν χάνεται ο έρωτας… κι ακόμα περισσότερο όταν και οι δύο το νοιώθουν..

    Βαρύ, ε; Σαν τον καύσωνα.

  5. @ Gasireu το διαβάζω, γι’αυτό το θυμήθηκα… :-Ρ

    @ Severin η ζέστη αυτόν τον καιρό μου πέφτει πιο βαριά καθ’ότι δεν βιώνω κανένα χάσιμο έρωτα. Κι αν μου ζητούσαν να διαλέξω ανάμεσα στα δύο, το χάσιμο έρωτα θα διάλεγα γιατί δίνει στη ζωή κι έναν μελοδραματισμό, ένα κατιτίς τελοσπάντων! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: