Ladies & Gentlemen


Χτύπησαν το κουδούνι και τους άνοιξε μια δίμμετρη ξανθιά.

«Ε, αυτό το κομμάτι σίγουρα θα του φτιάξει το κέφι», σκέφτηκε και μπήκε πρώτος στο μικρό σαλόνι.
«Είναι κερασμένο από μένα», είπε κλείνοντας το μάτι στην ξανθιά και τους παρακολούθησε να εξαφανίζονται στο διάδρομο. Κάθησε αναπαυτικά μ’ ένα χαμόγελο αγορίστικης υπερηφάνειας κι έκλεισε τα μάτια.

«Έλα», του είπε εκείνη δίνοντας του ένα ποτήρι ουίσκυ. «Ας πιούμε κάτι όσο περιμένεις το φίλο σου».

Πήρε το ποτήρι και την κοίταξε ν’ απομακρύνεται. Το βλέμμα του έπεσε αλύπητα στην κυτταρίτιδα που φαινόταν καθαρά κάτω απ΄ το μαύρο της κολάν. Ήπιε μια γουλιά και σηκώθηκε.

«Να, πάρε κι εσύ αυτό» της είπε ακουμπώντας ένα πενηντάρικο μπροστά της.

Εκείνη δίπλωσε το χαρτονόμισμα, το έχωσε κάπου ανάμεσα στα στήθια της και τον κοίταξε σταθερά στα μάτια.

«Εγώ μωρό μου τα λεφτά, έχω μάθει να τα δουλεύω».

«Έλα να σου πάρω ένα τσιμπούκι» τον διέταξε τραβώντας τον στο διπλανό δωμάτιο. Εκείνος την ακολούθησε αμήχανα κι όταν του τον πήρε στο στόμα, προσπάθησε να φανταστεί τον κώλο της ξανθιάς δίμμετρης να τρίβεται πάνω του. Μάταια.

Εκείνη προσπάθησε. Τον έγλυψε. Τον ρούφηξε τίμια και καλόκαρδα. Μάταια.

Τα δυνατά γέλια της ξανθιάς απ’ το σαλόνι, του έδωσαν την ευκαιρία να σηκωθεί και να κουμπώσει βιαστικά το παντελόνι του  μουρμουρίζοντας μια δικαιολογία.

Όταν έφυγαν, τους ακολούθησε ως έξω και κάθησε στην ξύλινη καρέκλα δίπλα στα σκαλάκια. Θυμήθηκε κάτι που είπε ένας παλιός ροκάς τραγουδιστής τις προάλλες στην τηλεόραση.
«Μας ζητάνε να ζήσουμε σ’ένα μπουρδέλο ενώ δεν είμαστε πόρνες. Πώς θα ζήσουμε..»?

Κούνησε το κεφάλι. Οι δύο άντρες δεν φαίνονταν πια αλλά άκουγε ακόμα τα γέλια τους.

Έτριψε τα μάτια της. Δεν έκλαψε.

Οι γριές πόρνες άλλωστε, δακρύζουν μόνο κρυφά. Απ’ το αιδοίο.

Advertisements

~ από paperflowers στο Οκτώβριος 5, 2013.

7 Σχόλια to “Ladies & Gentlemen”

  1. Αφορμη βρηκα παλιοφιλεναδα,ειμαι ο SRV το κειμενο μου αρεσει …και τελικα αυτο που βλεπεις δεν το παιρνεις παντα…δυστυχως..πουτανα ζωη…εχω μεινει …μονος…εχω χασει την επαφη με πολυ κοσμο ..θα μπορουσα να γραψω βιβλιο ζωης…αλλα νομιζω το τελος δεν εχει γραφτει ακομα..ευχομαι να ειναι ..καλο..ΧΑΡΗΚΑ που εγραψες κατι…και μας πας αλλου,,το μυαλο…

  2. Πού είσαι ρε SRV? Πεσμένο σε βλέπω… Στείλε κανα μέιλ να τα πούμε..
    (paper7flowers@gmail.com)
    🙂

  3. SRV calling….pare mail jacox26@hotmail.com
    περιμενω..αγαπητη ..χαρτολουλουδου.. ΦΙΛΙΑΙ!!!!

  4. Αυτοβιογραφικό; 😛 Δε μπορώ να φανταστώ καλόκαρδη πίπα. Ας είναι. Καλημέρα!

  5. Thogiako, ξέρω ότι θα συγκλονιστείς μ’αυτό που πρόκειται να διαβάσεις, αλλά κάνε κουράγιο: Υπάρχει ζωή και πέρα απ’τα όρια της φαντασίας σου!
    (ελπίζω να καθόσουν και να μη χτύπησες πέφτοντας)
    😛

  6. Το ψηφιακό σου χαστούκι σηματοδοτεί μία απίστευτη ερωτική ιστορία. Τη δική μας ιστορία μελανούρι μου.

  7. Ωραία, τώρα που έριξες κι εμένα, σου λείπει μια τσιπούρα για να ολοκληρωθείς σαν άντρας!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: