Call me

Γαμώτο,
μ’όλα αυτά τα sms και τα mail,
μου’χει λείψει να μιλάω με τις ώρες στο τηλέφωνο…

~ από paperflowers στο 6 Ιουλίου, 2009.

4 Σχόλια to “Call me”

  1. Με τις ώρες όχι, αλλά είναι τόσο όμορφο να ακούς την φωνή, πόσο μάλλον από κοντά!

  2. δεν ξέρω πως είσαι κατά τα άλλα. Τώρα που είχα τα γενέθλιά μου κάλεσα φίλους και γνωστούς, με μπόλικα παιδιά. Περάσαμα όλη τη μέρα μαζί, πάνω στο πράσινο μπαλκόνι, στην κουζίνα, στους καναπέδες, συζητώντας, γελώντας, αναπολώντας, ονεριρευόμενοι. Τα παιδιά να μπλέκονται στα πόδια μας και να μένουν μαζί μας μέχρι σχεδόν μεσάνυχτα. Κάπως έτσι πρέπει να είναι η ζωή μας. Κάθε μέρα.

    Τα τηλέφωνα και τα mail δεν χρειάζονται στην ουσία, παρά μόνο για τους αγαπημένους που είναι μακριά.

  3. Συμφωνώ και με τους δύο!
    Παρ’όλ’αυτά, εμένα μ’αρέσει να μιλάω στο τηλέφωνο..
    Ακουστικός τύπος. Ακόμα κι όταν είμαι με κόσμο, συχνά κοιτάζω το υπερπέραν και προσηλώνομαι στην ακοή μου.

    fotis, τις καλύτερες ευχές μου! 🙂

  4. αυτό το τελευταίο στο σχόλιο σου με «το υπερπέραν και την ακοή»
    έχει πολύ ενδιαφέρον το κάνω κι΄εγώ – λειτουργεί επίσης και με γλώσσες που δεν καταλαβαίνεις

    να είσαι καλά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: