Introversions…

Το κρεβάτι μου είναι διπλό. Και κοιμάμαι στη δεξιά πλευρά. Είναι απ’αυτές τις συνήθειες που σου δημιουργούν ένα είδος ασφάλειας.
Παρατήρησα πως όταν κοιμάμαι σε ξένο κρεβάτι -με κάποιον που μ’ενδιαφέρει πολύ- παραχωρώ αυθόρμητα τη δεξιά πλευρά.
Προσφέρω δηλαδή αυτό που εγώ θα ήθελα να έχω ή να μου προσφερθεί, χωρίς να ρωτήσω τον άλλο αν το θέλει.

Είναι πολύ σύνηθες να δίνουμε απλόχερα ό,τι θα θέλαμε να πάρουμε. Και το ίδιο σύνηθες να μην το παίρνουμε πίσω.

Λογικό. Ο άλλος είναι άλλος.

Κι έτσι είμαστε δύο.

Κι έτσι μένουμε μόνοι.

~ από paperflowers στο 2 Φεβρουαρίου, 2010.

8 Σχόλια to “Introversions…”

  1. μπορεί και δυο να είμαστε,
    κι έτσι να μένουμε μόνοι!
    (κοιμάμαι αριστερά (επίσης αριστερά είναι συνήθως η πόρτα), τι όμορφη η διαφορετικότητα στους ανθρώπους! )

  2. Ο αλλος ειναι αλλος αλλα οταν του δινεις αυτο που εσυ θες, γινεται εσυ. Κι ετσι παλι πραμενουμε μονοι, αλλα προσεγγιζουμε και το ενα, που ειναι το απιαστο (;) ζητουμενο.

  3. ορθος ο συλλογισμος σου, paper

  4. Xαχαχ … κι εγω αριστερά κοιμάμαι, απο κει που ειναι η πόρτα … λες να θέλω να φύγω ; Η μήπως μπλοκάρω την έξοδο για να μην μου φύγει εκείνη ;
    Σκεφτόμουν τις προάλλες οτι αν κοιμόμουν στη μέση θα ηταν άνετα αλλα τότε σίγουρα θα ήμουν μόνος.
    Ειλικρινά δεν ξέρω πότε είμαστε δύο και πόσο, και πότε μόνοι, μάλλον ο καθένας ειναι σε όλη του τη ζωή μόνος.

  5. Εγώ που δε δίνω αυθόρμητα τίποτα, γλιτώνω τουλάχιστον από την απορία »αφού του τα’δωσα όλα, γιατί έφυγε»?

  6. Αυτό δεν είναι μονόδρομος. Κι ο άλλος μπορεί να ένιωσε έτσι αλλά απλώς να έχει δεχτεί πως, δεν είναι κάτι, είναι η πλευρά του κρεββατιού. Κι έτσι προχωράνε δύο μόνοι μαζί. Και πάλι καλύτερο είναι.

  7. επίσης κοιμάμαι στην πόρτα κοντά…ο άλλος στο παράθυρο…λένε πως έχει να κάνει με θέματα προστασίας αλλά δεν το νομίζω να ισχύει και καλά σε «αγκαλιάζει» το κτίριο γιατί βρίσκεσαι πιο κοντά στη γωνία των τοίχων και άρα θυμίζει μήτρα αλλά όλα είναι υποθέσεις.Όταν κοιμάμαι μόνος μου σε διπλό το πιάνω όλο,μπρούμιτα και τα πόδια και χέρια πάνωθε και ολούθε ή κουρνιασμένος στο κέντρο,ούτε ξέρω τι σημαίνει αυτό.Ίσως ισσοροπία,ίσως πλεονεξία.Πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως δεν κοιμάμαι καλά όταν κοιμάμαι με άλλον,πολύ σπάνια…και μετά από καιρό.Αλλά ναι δίνουμε αυτό που θέλουμε να μας επιστρεφεί…κανένας όμως δεν έχει σκεφτεί πως η ανάγκη του αλλού να αγαπήσει πως μπορεί να είναι μεγαλύτερη από τη δική μας…και παίζει να τον αφοπλίζουμε συνέχεια δίνοντας περισσότερα εμείς…σε κάθε περίπτωση όμως νομίζω πως μένουμε μόνοι μας…για αυτό παιδιά μου κάντε φίλους και πολλά ξώγαμα!αυτά θα μας σώσουν :Ρ

  8. Εγώ κοιμάμαι με πολλά μαξιλάρια. Μερικές φορές με πνίγουν, αλλά δεν τα βγάζω ποτέ πριν κοιμηθώ. Δεν μπορείς να έχεις κάτι και να μην θυσιάσεις κάτι, ε;
    Σε ευρύτερο πλαίσιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: