Σου εύχομαι…

…Τις 365 νύχτες που ακολουθούν, να ξαπλώνεις σ’ένα καθαρό κρεβάτι, να κλείνεις τα μάτια αναστενάζοντας από ευχαρίστηση και να κοιμάσαι γαλήνια ως το πρωί.

1 🙂

2 🙂

3 🙂

4 🙂

5 🙂

6 🙂

7 🙂

8 🙂

2009 🙂

Εύκολο?

~ από paperflowers στο 31 Δεκεμβρίου, 2008.

7 Σχόλια to “Σου εύχομαι…”

  1. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, Μεγαλειοτάτη, και το 2009 να μπει και να βγει όσο πιο καλά γίνεται για σας ειδικά και, κατά δεύτερον λόγο, για όλους εκεί χάμου γενικά

  2. Μακάρι βρε….

    🙂

    να έχουμε όλοι μας όμορφες νύχτες -και ημέρες-!!!

  3. Θα πάρω την ευχή σου και θα την κάνω μαξιλάρι. Πάντα χρήσιμη μια ευχή-μαξιλάρι. Αν και στη δική σου περιπτωση παράειναι κυριολεκτικός ο όρος.. 🙂 Νά’ σαι πάντα καλά και έτσι όπως θες να είσαι αλλά ποτέ ακριβώς έτσι για να γίνεσαι κι αλλιώς..κατάλαβες; Δεν πειράζει, σημασία έχει ότι σε διάβασα και με διάβασες! Φιλιά

  4. Καλά εύκολο να το λες αλλά άντε πλύνε κι άλλαζε σεντόνια τα βράδια, βλέπε τηλεοπτικές εικόνες πριν κοιμηθείς, βάλε και τα ξυπνητήρια να σου γραπώνουνε τον εγκέφαλο πρωινιάτικα και έλα μετά να μου πεις πως είναι εύκολο! Τι έγινε τώρα? Μπήκε το 2009 και πάλι γκρινιάζω? Ω, Ναι! Γι’ αυτό είμαι χαρούμενος, παρέμεινα ακριβώς ο ίδιος μίζερος άνθρωπος! Και νομίζω πως αυτή είναι η πραγματικότερη των ευχών που εγώ μπορώ να δώσω, ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΙΔΙΟΙ γιατί σε άλλη περίπτωση δεν ξέρουμε τι μπορεί να γίνουμε…

  5. Αν μείνουμε ακριβώς ίδιοι, ή θα ‘χουμε αυπνίες ή θα βλέπουμε εφιάλτες. Και θα φοβόμαστε συνεχώς αυτό που θα μπορούσαμε να γίνουμε χωρίς καν να το ξέρουμε.
    Και καλά για τα πρώτα δύο, στην ανάγκη χαπακώνεσαι και κοιμάσαι σαν τούβλο, αλλά το τρίτο?
    Εγώ έχω σιχαθεί να μην μπορώ να αποβάλλω το φόβο του ενδεχόμενου!

    Και τι έγινε αν τελικά γίνουμε κάτι που δεν το θέλουμε? Μήπως αυτή δεν είναι η ιστορία των ζωών μας ως τώρα?

  6. Χμ, συνήθως γινόμαστε αυτό που δεν θέλουμε βρίσκοντας δικαιολογίες γιατί δεν γίναμε αυτό που θέλαμε. Μήπως όμως αυτό θέλαμε από την αρχή το οποίο είναι αυτό που πρέπει να θέλαμε και εν τέλει γίναμε? Και μήπως θα έπρεπε να συμφιλιωθούμε με την ιδέα αντί να θέλουμε κάτι τόσο αφηρημένο και θολό σαν αυτό που υποτίθεται πως θέλουμε? Πόσοι θα μπορούσαν να απαντήσουν ουσιαστικά στο ερώτημα «τι θα ήθελες να γίνεις»? Εγώ πραγματικά δυσκολεύομαι. Ένα αόριστο «κάτι άλλο» θα ήταν μια εύκολη απάντηση ενώ ένα «μ’ αρέσει όπως είμαι» είναι μόνο μια υπεκφυγή. Ξέρω γω, μπορεί και κάτι να μου διαφεύγει, αμφιβάλλω πάντως αν το βρω στο 2009. (άρπαξα λίγο ψηλά ή μου φαίνεται?)

  7. Γίναμε αυτό που ΗΜΑΣΤΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ και το πιθανότερο είναι πως δεν είχαμε άλλη επιλογή, κυρίως γιατί δεν ξέραμε εγκαίρως τι είμασταν.
    Γινόμαστε εξελιγμένες (στην καλύτερη περίπτωση) συνέχειες των γονιών μας, καρατερίστες, κομπάρσοι ή πρωταγωνιστές σε μια αιώνια σαπουνόπερα κι αυτό που μας μένει συνήθως, είναι ή να δείξουμε πόσο ταλέντο έχουμε στην υποκριτική ή να μείνουμε εκτός έργου, κοινώς να φουντάρουμε.

    Πριν λοιπόν απ’την ευχή «να μείνουμε ακριβώς ίδιοι», θα ‘πρεπε να ευχηθούμε «να μάθουμε ποιοι είμαστε». Να συμφιλιωθούμε κατ’αρχήν μ’αυτό (πρώτο πακέτο) και τότε να αποφασίσουμε (δεύτερο πακέτο) αν θα γίνουμε απ’αυτούς που φέρουν τον εαυτό τους (ή είναι ο εαυτός τους), ή απ’αυτούς που υποκύπτουν σ’αυτόν.

    Στην πρώτη περίπτωση, θέλω να πιστεύω πως έχουμε την ελπίδα ακόμα και ν’αλλάξουμε (τρίτο πακέτο)…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: